BOX

Outside the box denken. Een term die op kantoor wel eens langs komt vliegen. En überhaupt redelijk ‘happening’ is. En waar staat het dan voor? Anders durven denken. Conventies loslaten. Uit je mantelpak barsten. Breken met traditie en stramien. Das en riem afwerpen. Listen bedenken. Anderen voor zijn.

Niemand kan ontkennen dat Albert Heijn omzet technisch een geniale zet heeft gedaan met de voetbalplaatjes. De hele actie bleek zelfs beter voor haar imago dan de – toch zeer sympathieke – wuppies. Maar echt onvoorspelbaar en ‘outside the box’ is het natuurlijk niet. Het is eigenlijk een bijzonder makkelijke keuze. Voetbal. Duh.

Stel nou eens, hè. Stel dat Albert was gekomen met “Tweede Kamer plaatjes: spaar het parlement, de regeringspartijen en de oppositie!!” Da’s pas een uitdaging. Het voor elkaar krijgen dat opgeschoten jongetjes van alle nationaliteiten en religies die Nederland rijk is bij de uitgang van de supermarkt staan te bedelen om hun idolen Donner, Wilders en Albayrak.

“Mevrouw, mevrouw, heeft u nog Tweede Kamer plaatjes?” “Ja jongen. Ik heb onze kamervoorzitter dubbel. Ruilen voor Femke?” Dat soort taferelen.

Wat nou “de politiek verwijdert zich steeds meer van de gewone man”. Politici worden collector’s items. En fracties ‘teams’, verdeeld over twee plaatjes. Zuur voor Rita, dat wel. Die scheidslijn loopt niet links, niet rechts, maar recht door haar hoofd…

Breng de politiek terug bij de mensen. Roep weer beleving op. En passie. “Fok man niet wéér Pechtold” of “ik kan nergens aan de linkerkant van de VVD komen”. En wat een dynamiek: “Heb je dat gehoord, je kunt nu ook banken sparen!!”

Een sprong uit de box. Een gat in de markt.